سهام ممتاز Preferred Stock

در كنار سهام عادي كه مهم ترين منبع تأمين مالي شركت هاي سهامي عام و خاص است، گونه اي كمتر شناخته شده از سهام وجود دارد كه سهام ممتاز ناميده مي شود. آنچه اين دو گونه از سهام را از هم جدا مي كند، امتيازات و ويژگي هايي است كه به سهام ممتاز داده مي شود و سهام عادي از آنها برخوردار نيست

اهمیت سهام ممتاز برای استارتاپ ها و کسب و کارهای نوپا

استارتاپ ها و کسب و کارهای نوپا، ناچارند به منظور جذب سرمايه گذاران برای به منظور جذب سرمایه از شيوه هايي انگيزشي استفاده كنند.  يكي از شيوه هاي بسيار كارآمد، انتشار سهام ممتاز است كه بسته به امتيازات داده شده به سهام داران مي تواند به كاهش ريسك سرمايه گذاري  سرمایه گذاران خطرپذیر بينجامد.

قانون گذار ايران در تبصرة ۲ مادة ۲۴ لايحة قانون تجارت، به تعريف سهام ممتاز بسنده نموده. به طور كلي، مي توان اين امتيازات را كه به موجب اساسنامه يا موافقت مجمع عمومي فوق العاده تعيين مي گردند، در دو گروه مالي و غيرمالي دسته بندي نمود.


ماده ۲۴ لايحة قانون تجارت

 سهم قسمتي است از سرمايه شركت سهامي كه مشخص ميزان مشاركت و تعهدات و منافع صاحب آن در شركت سهامي مي باشد ورقه سهم سند قابل معامله اي است كه نماينده تعداد سهامي است كه صاحب آن در شركت سهامي دارد.
تبصره ۱ – سهم ممكن است با نام يا بي نام باشد. 
تبصره ۲ – درصورتي كه براي بعضي ازسهام شركت بارعايت مقررات اين قانون مزايائي قائل شوند اينگونه سهام، سهام ممتاز ناميده مي شود.


انواع امتیازات سهام ممتاز Preferred Stock
امتيازات مالي

امتیازات مالی را می توان مهم ترين امتيازات سهام ممتاز دانست. از يك سو، اين ويژگي به انگيزش سرمايه گذاراني كه همواره به دنبال امتيازات مالي بيشتر و در پي آن، كسب سود بيشتر نسبت به ديگر دارندگان سهام هستند، مي انجامد. از سوي ديگر، به شركت ها امكان مي دهد تا با دادن امتيازهايي به سرمايه گذاران به اهداف شركت از انتشار اين نوع سهام، آسا نتر دست يابند. از ميان امتيازات شناخته شده مي توان به دریافت سود ثابت سهام، اولویت در دریافت سود، حق اولویت در تصفیه اشاره نمود.

امتيازات غیر مالي
سهام ممتاز مي تواند جداي از امتيازات مالي، دربردارندة امتيازات غيرمالي نيز باشد كه گاه مهم تر از امتيازات مالي است.حق رأي و انتخاب هيئت مديره از ميان صاحبان سهام ممتاز در زمره امتیازات غیر مالی می باشند.

با بررسي دقيق اين امتيازات مشخص مي گردد كه امتيازات غيرمالي نيز در نهايت منجر به مزاياي مالي براي دارندگان سهام ممتاز مي شود. قانون گذار ايران براي امتيازات هيچ محدوديتي قائل نشده است. باوجوداين، به نظر مي رسد كه نمي توان براي آن امتيازاتي برخلاف قوانين آمرة قانون تجارت و ساير قوانين آمره مانند قوانين مالياتي و… قائل شد و پيش بيني چنين امتيازاتي دراساسنامه يا تصويب مجمع عمومي قابل ابطال در مراجع قضايي خواهد بود.

 بااين حال، معمولاً آنچه بيش از هر چيز ديگر مورد توجه سرمايه گذاران قرار مي گيرد، امتيازاتي است كه آنان را در اولويت نسبت به ساير سهام داران قرار مي دهد؛ مانند اولويت در دريافت سود، دریافت مبلغ اسمي در زمان انحلال شركت يا نمونه هايي از اين دست. اما آنچه بيش از اين اهميت دارد، امتيازاتي است كه كنترل شركت را به سهام داران ممتاز مي دهد؛ مانند اعطاي حق رأي چند برابر نسبت به سهام آنان و انتخاب اعضاي هيئت مديره از ميان صاحبان سهام ممتاز كه چه بسا بيش از امتيازات مالي براي سهامداران اهميت خواهند داشت.

متأسفانه، در سيستم حقوقي ايران، نه تعريف قانون گذار از سهام ممتاز و نه اندك آراي قضايي نتوانسته اند جايگاه و چهارچوب اين ابزار مهم سرمايه گذاري را مشخص كنند.

, , , , , , , , ,
Share:

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین مطالب

شبکه های اجتماعی

عضویت در خبرنامه سایت